Hiç ağladın mı yorgun akan şu gecelerde?
Gün batmış, gece olmuş, yönler karma karışık
Senin lüle saçların bende
Avucuma bir damla büyüten çocuk .



Yarılır işte zorluklar, göğsümde çıkan çıban gibi
Dedim; yâr ol ki, yâr oluşun işe yarasın
Saplanan ok misali
Issız boşluğa mahküm, uzakta kaldı mekan
Ruhumu tırmalarken ödediğim bedeller
Önüme dağlar gibi yığıldı bu engeller .



Açılacak bahtımın sabahı deyince güldü yüzüm
Ekin tarlaları diz boyu şimdi,
Sarardı güzün gelişiyle
Gözlerim parıltı bir muştuya dönüştü.



Ah vah edersem bil ki sözümde lâl vardır,
Giden ,gelene sorarım ,
Seni gene sulardaki balığa
İnsan kaç hülya görür bilemem, uykuda
Anladım, işte bütün sermayem
Sende olmuş bir tutkuyla.



Canımın can yongası
Gidemem sensiz buralardan
Önünde yollar serseri bir mayın
Kalamam; içimdeki sen olan ateş çemberim
Bir yırtık mektup buldum
Haberin varmı?
Onu da son kalkan TREN götürdü.