Arkadaşım hızlısın diye etti iltifat,
Hayır, çok yavaşım dedim iltifata inat.
Beş dakikamı harcıyorum her bir mısrada,
Bilmezsin evrende neler olur o sırada?
Bir kaplumbağa koşarak giderken beş metre,
Suyu yüz metreye akıtır küçük bir dere.
Dünyamız yapar yüzkırkbin metrelik bir dönüş
Dokuzmilyon metre değişir güneşi görüş.
Samanyolu bizim galaksimiz; hatırlayın,
Galaksi merkezine göre "sanal bir yay"ın,
Üstünde yüzbin kilometre kayar noktamız.
Şimdi söyleyeceğimse meçhul bir rotamız;
Uzak tek merkeze göre döner her galaksi,
İkiyüzaltmışbin metre, hızın saniyesi.
Beş dakikada ne kadar gittik varın bakın,
Bilgisayar gerek, parmak saymayı bırakın.
Işık nere gider beş dakikada hesap yap
Doksanmilyon kilometre; akıl düşer bitap.
Işık hızına erişecek olsa bir insan,
Bilinen madde kalıbından çıkarmış, o an.
Zamanlar da ters işlermiş nasıl, bilinir mi?
Aklım karışıyor, hiç doğmadan ölünür mü?
Hacim de, ağırlık da olmazmış, bu ne demek?
O zaman akla geliyor; şeytan, cin ve melek…
Bu üçbeş gerçek, hikmet denizinden bir çakıl…
Normal sayılır mı Allah’a varmayan akıl.?
Gördün, bir mısra şiir, beş dakikalık israf…
Evrendeki hızlar?.. Benim hızım?.. İnsaf, insaf!!!

04.03.2005