Gecenin ayazı üşütmüyor artık
Senin yokluğun kadar
Tren düdükleri sen gittiğinden beri
Hiç uğuldamıyor kulaklarımda
Ama seviyorum sensizliğimi
Yalnızlığı öğretiyor bana sonbaharda
Aslında öğrenmeye hiç hevesli değilim
Yalnızlığı

Hele yapraklar düşerken
Ağaçlarından…

Gidişin iyi oldu aslında
Yalnızlığı öğrendim sonbaharda
Artık ne gece ne de gündüz
Hiç bilmiyorum.
Yorgun bir savaşçıyım sanki
İçimden gelmiyor sana dön demek


Şimdi gün kararmakta
Geceler artık soğumakta
Ağaçlar yavaş yavaş yapraklarını salmakta
Sonbaharda ne sen ne de bir başkası var hayatımda


Zaman geçiyor
İnsan değişiyor
Hayat hiç durmuyor
Ben bile değişiyorum
Baksana gidişin acı vermiyor

Faydalanıyorum gidişinden
Sadece yalnızlığı değil
Terkedilmiş sokakları da anlıyorum
Onlar gibi viraneyim artık…


ONUR DUZGUN
17.09.2007