isimsiz



Özledim demek anlamsızlaşıyor
Yoksunlugunun soğuklugunda
Hiçleşiyor umud yürekte
Avuçlarımda tümce kavgaları aşkın
Git demek olmuyor.
Bir atlı fayton geçiyor küçeden
Saçları ıslak bir kadın karanlıkta.
Ölüm tütsüyor yoklugunda sobamda
Soguk ısıtıyor beni.
Bir devrim özlüyor yüregim
Tüm gençleri ekmek dagıtıyor sokakta
Agaçlar aglıyor bu yorgunluguna gecenin
Gün bir sabah ezanında
Halvette ıslak saçlı kadın.
Aç duygulara yenik ölümcül bir korkuda
Özledim demek
Bir yer sofrasında yufka ekmegi
Kulç kulaç sevinçler pırıldıyor gözlerinde
Yitenler geri gelmiyor ayaz mevsimi artık
Tırnak uçları mor çaresizliklerinde
Kapım açık olsada kış soguklugunda mevsim
Hiç ses yok artık masamda
O da yok , kahredici bir kırılganlık düşte
O saçları ıslak kadın,
Özlemek onu kendi içimde.

Eylül 2013