Nefesimden bir tutam bıraktım
Pencerenin yüzüne
Domur domur sevda aktı üzerine
Parmak uçlarım ıslak ıslak
Bakıverdi gözlerine
Ellerim pencerede
Uzandı
Sevdanın ellerine

Ne fayda demeseydin belki uzaklar yakın
Gecelerim kısalır gün erkenden doğardı
Ne fayda demeseydin sakın ola ki sakın
Gökyüzü sağnak sağnak üzerime yağardı

Bir camın buğusuna karıştım
Yaşlarımla
Ağır ağır gidiyor
Cam arkasında
Bir dönüp baksa
Mıh gibi çakılacak belki
Bir dönüp baksa
Yüreğimde
Bir yangın açacak belki

Ne fayda demeseydin belki diyorum gene
Silkelenir zamandan kırlarına koşardım
Ne fayda demeseydin güneş olurdum güne
Gelinciklerle gelip dağlarını aşardım

Ne fayda kalıyor arkasından
Ayak izleri gözlerimde
Yolları gözlerimde
Gözlerim gözlerinde
Mıh gibi
Kala kaldım
Pencerenin önünde

Ne fayda demeseydin heybemi yere koyup
Özlemin gözlerinden öperdim senin için
Ne fayda demeseydin yaygı mı yere yayıp
Paspas edip bedeni teperdim senin için

Hava karardı artık
Buğulu camlardan görünmüyorsun
Gözyaşlarımda ne fayda kaldı
Dillerimde aynı türkü
Duman bürüdü dağlarımı
Ne fayda şimdi yalnız başına
Dipsiz kuyularda
Camın arkasında
Kala kaldı
Sündüs ARSLAN AKÇA