Taş döşeli sokakta bir meczup
Gözleri yerde
Yüreği darda
Bir sokaklar kendine yaren
Toprağı seren...
Gecenin simsiyah örtüsünü
Üstüne geren...

Sokaklar tenhaydı sokaklar ıssız
Her yanda alkolik sevda izleri
Saç sakal karışık gözleri sessiz
Geride kalanı veda sözleri

Sokaklar meczupların yürek çırpınışları
Sokaklar meczupların göğe tırmanışları

Sessizce bıraktı bir köşe başına
Bedenin ağır yükünü
Ayrıldı elleri,kolları gözleri,dilleri
Gülümsedi gözleri
Açıldı gülleri
İçinden bir can fışkırdı
Kan kırmızı elleri
Kan kırmızı gülleri

Adımlar bilinmez izbe yerlerde
Her yudumda yangın yürek harlarda
Dilinde divane sözcükler var da
Dolanıp duruyor nida tizleri

Sokaklar meczupların Hû ‘ ya yakarışları
Sokaklar meczupların semaya varışları

Aç kaldı ,susuz kaldı sokak kedileriyle
Bir parça ekmeği
Pay etti elleriyle
Titrek,ürkek gözlerinde ne gizemler sakladı
Gelinen mertebeyi meczup olup pakladı
Kırık bir gönül kaldı ki
Kime versen iş görmez
Kimselerin bu işe bir türlü aklı ermez

Vurgun yemiş yürek iflah olmaz ki
Sokaklar haline çare bulmaz ki
Yalnızlık koynuna dönüp almaz ki
Düşer ocağına cüda közleri

Sokaklar meczupların zamanı sarışları
Sokaklar meczupların zamanla yarışları

Son nefes ,son düşüş
Sokakların koynuna
Gözlere sessiz sessiz perdeler bırakıyor
Karanlıklar gözüne sürmeleri bıraktı
Çehresine gül kokan hareler indiriyor
Kimsesizler yurdunun yalnız ,meczup yoldaşı
Islak sokakların sırrıyla uyanıyor

Yürekler tutuşur yürekler üşür
Sokaklar biçare sokaklar üşür
Geceye doluşan o aklar üşür
Isıtır içini şeyda gözleri

Sokaklar meczupların sessiz haykırışları
Sokaklar meczupların vuslat arayışları
Sündüs ARSLAN AKÇA