![]() AKŞAMLAR HÜZÜN KOKARSisler uçuşurken usulca denizin üstünde, Martıların kanat sesleriyle geliyor akşam. Rüzgâr sürüklüyor ak bulutları, Bahçelerde soluyor tomurcuklar... Ürperiyor meltemle solan yapraklar, Hüzün kokuları sarıyor gönülleri, Akşam dökülüyor denizin koynuna, Akşam...Efsûnlu renkleriyle, akşam... Dalgın bakıyor gözler hasretle ufka, Mahzunlaşıyor yüzler, solgun, Buruk bir tebessüm dolaşıyor dudaklarda, Gönüller ölesiye vurgun, yorgun... Uzaklardan bir saat gongu uyandırıyor Daldığı hülyâlardan aniden. Hasret sisleri yoğunlaşıyor gözlerde, Yere çakılıyor bakışlar... Rüzgârın acımasız elleriyle uçuşuyor, Solgun gül yaprakları yerlerde Savruluyorlar ürpertilerle, Sessiz adımlar dolaşıyor sanki bahçelerde... Eşini kaybetmiş çırpınan kuşlar Gibi çılgınca esiyor rüzgâr, Yanaklardan süzülürken yağmurlar, Çâresiz, iki yana düşüyor kollar... Akşam...Akşam çöküyor denize, bahçelere... Akşam...Efsûnlu renkleriyle, akşam... Hüzün doluyor gönüllere... Hâlenur Kor |
Görmek istemediklerimizi
Ürkütücü bir sessizlik
Sarıyor yüreklerimizi
Harika bu duygu paylaşımına küçük bir katkı da benden