![]() Ne Buğuz, Ne Nefret, İçindeki Belayı Def Et…Yar… Hangi hekime gitsen Eline tutuşturulan Reçeteyle ikna olup sevinsen Ümit içinde sükûnete erişip, Şifa bulmayı sabırla beklesen Ve fakat ne çare desen, İçine düştüğün gamdan temizlenmek İçin yeniden sual etsen Her doğan Beni âdem beşerdir Ancak, insan olmak için Azmi ve bilgisi gerekir Kemale ermek niçin fazilettir, Kul olabilmek latifliği onda gizlidir Edebin her lahzası Erdem için elzemdir, fark ettiren Kalbi inşirah ve hassasiyetidir Asabiyet Nefsin hususiyetidir Terbiye ve tezkiye edilmeyen Nefs ne kadar şerdir Bilgi ve tecrübe, Sabır ve metanet, ümit Ve şecaat en kavli gerekçedir Kul olan, hiçlikte buluşur, İhsanla konuşur, ecirle durulur, Çileyle yol alır ve sevinir Bir sevdası Vardır, O’na ramdır İçine hüzün zerk eden Kederin şevkine adanmıştır Endişe etmek, Nitelik için emek vermek, Benlikten sıyrılıp hakka erişmek Aşkın, ruhu ve kalbi İhya ettiğini, nefsi ötelediğini, Mizan için derlediğini anlamaktır Gönlünüzde Mal sevgisi olmasın Hırs ve haset barınmasın, Kalbiniz riyaya kanmasın Nefsi avuntular ve hevesi arzular Umut sanılmasın, Emel kanıksanmasın Gıybet yüreğinizin Bereketini kurutmasın, asabiyette Nazarlarınızdan okunmasın Sokak Ortasında çalan çırpan Gasp etmek için pusu kuran, Kuytu yerleri arayan Bahtının kazası için Habersiz yakalanan can, Ne kadar perişandır O’na imdat edecek kim vardır, En yakın olan yar, Ne kadar kalbinde yaşamaktadır Mustafa Cilasun |