Hayatımı roman olur anlatsam
Çocukluğum fakir geçti neyleyim
En büyük dileğim tahsil yapmaktı
Çocukluğum fakir geçti neyleyim

Gençlik yıllarımı bilemedim ki
Goncayken gülümü deremedim ki
Sevdiğime buse veremedim ki
Çocukluğum fakir geçti neyleyim

Çocukluktan çalışmaya başladım
İftira yalanı hepten dışladım
İyilikten doğruluktan hoşlandım
Çocukluğum fakir geçti neyleyim

Zaman geçti yaşım kemale erdi
Babam bana kızım doğru ol derdi
Yaşantımda sanki esen bir yeldi
Çocukluğum fakir geçti neyleyim

Hastalıkla baş etmeye çalıştım
Çaresi olmayan derde alıştım
Bütün insanlıkla ben hep barıştım
Çocukluğum fakir geçti neyleyim

Ben hep sevdiğimi aradım durdum
Her gelen geçenden adresin sordum
En sonunda onu yanımda buldum
Çocukluğum fakir geçti neyleyim

İsmihan der söylenecek çok söz var
Zaman gelir dünya olur bana dar
Baharda yağmasın yollarıma kar
Çocukluğum fakir geçti neyleyim İ


4/8/2006