12
Yorum
6
Beğeni
5,0
Puan
1418
Okunma

Her gördüğümde onu.
Aynı gülen gözler,
Aynı masum çehre.
Hele bir şey var ki!
Yaz kış değişmeyen,
Üzerindeki elbise.
Elbise ki utangaçlığına vesile.
O duygunun yeri de,
Küçücük yüreğinde.
Yüreğinin izi düşmüş yüzüne, sesine ...
Benim de ilk utanmışlığım böylesine.
Gözlerimin içine içine bakışları,
Unutamıyacağım bir dersti,
Belki de ölesiye.
Düşündüm sonra
Bu bayram ,
O’na bayram hediye etmeliyim diye.
Yer değiştirmeliydik hemde.
İlk olmalıydı .
Hem ona, hem de bana.
Ben ilk kez eski (!)
O da ilk kez yeni bir elbise giyinmeliydi
Ve hatta kuşanmalıydı.
Bu hediyeyi ben vermeliydim.
Benim armağanım olmalıydı.
Hatamı telafi etmeli.
Birikmiş borcumu ödemeliydim.
Bunu bu bayram yapmalı !
Çocuğa ’bayram’
Bayrama da yeni bir ’çocuk’ vermeli
Zaten bayramlar da
Bunun için değiller mi ?
Sevda KARA
19.07.2013 - 17.35
5.0
100% (10)
Hesabınıza giriş yapın ya da yeni üyelik oluşturun.