Sakladığım
Ne kadar hayal varsa
Bindiriyorum
Birazdan kalkacak olan
Trenin vagonuna
Makinist çalıyor kalkış düdüğünü
Vedadan eminim
Gidiyorlar
Bilinmezlere
Uzaklara
Bir yanını ruhumun
Bırakıyorum raylara
Çığlık, çığlık
Acı, acı
Yankılanıyor hıçkırıklarım...


Ben dönüş
Hayalin
Hayallerim
Gidiş yolunda
Haber vermeyin dedim
Vardığınızda oraya
Unuttu
Unutun
Unutayım…


Düşünüyorum
Eve gidilen yolda
Kim olacak
Yediğim akşam yemeklerimde masamda
Tam karşımda otururdun
Aylar önce sen gittin
Şuan hayalin,
Hayallerim
Yolda
Gidiyorlar
Bilinmezlere
Uzaklara
En acısı da
Unutacağım dedim…


Eve geldim
Duvarlarımın rengi gri
Sensizliğin isi sinmiş beyazına
Yalnızlık oturmasın diye karşımda
İkinci sandalyeyi atıyorum
Gelirsen yenisini alırım sana
Başımın üstünde yerin var hala…


Yarın ilk iş
Gideceğim
Bir badana ustası bulmaya
Hangi renge boyayacağım derse
Ne diyeceğim
Her renk seni hatırlatıyor bana
Boşuna mı gönderdim
Hayalini
Hayallerimi uzaklara
Unutacağım
Beyaza boyamasını söylerim
Ustaya
Bilinmezlerdeyim…
Yazan: Neslihan ÇETİNKAYALI.( 14.07.2013 16.12 )