8
Yorum
8
Beğeni
5,0
Puan
1179
Okunma
Doğa Van Gogh sarısı
Yaşama doyulmaz bir yazdı
Kimileri pala/vradan ’destan yazdı’
Satır satır...
Yüreği ağzında annelerin, gözü ellerinde çocukları
Yürüdüler...
Ne kaldırımlar gocundu ne de meydanlar...
Onlar ki;
Kuş sütü eksik sofralarında
Gözlerinde yaşlar dillerinde dualarla
Ekmeği tuza bananları kutsadılar...
Utanmadan!
Oysa daha dündü
İnsanı insanlıktan çıkaran
Şuursuzca faşizan
Başı kopmuş horoz çırpınışları...
Bir dal kırıldı inceden
Gülüşü topunuza bedel çocuğa kıydınız ya
Tanrı alıp başını gitti buralardan...
Güvercinleri göğe saldık dönmediler...
Çocuk!
Sözbir 2013
5.0
100% (11)