Üzgün ve Suskun
Uçurum kenarlarına varmış ruhun,
Kanatsız kuş gibi çırpınır durursun. Zalim bir kurşun vurmuş,şimdi suskun. Başın önde,gururun siper alır, Ardına bıraktığın yârda kalır umudun. Sayfalarca yazılmış,mutluluğun, Anısı kalmış yıpranmış fotoğrafların. Tatlı bir düştü geldi geçti. Uzun zaman oldu, Boynu bükük kaldı gülün. Vuruldu tek kurşunla, Aci bir figânla yere serildi,boylu boyunca. Şimdi gönlünü akıntıya bıraktı, Üzgün ve suskun... Aşka inat zamanlarda. |
-----------
bundan sonra birsey yazilmaz artik.
düşleri bitiren sabahın masum ışıkları değil,
karanlik yüzlerin diger rengidir.