Ey sevgili yar!
Naz ve cilven mütevazı hayatımı eder ters yüz,
Sımsıcak yufka gönlüm olur katı ve buz.
Açtığın yaraya merhem olman gerekirken,
Kaldırdın kabuğunu döktün üzerine biber tuz.

Ey sevgili yar!
Haşin bakışların vurur bana şamar üstüne şamar,
Yırtılmışsa aşkın gömleği ancak gerçek sevdalilar yamar.
Çok uzaklardan bile görse seven sevdiğinin nur cemalini,
Sevda sürmeli gözlerle sevdiğine habire göz kırpar.

Ey sevgili yar!
Gamzeli yanaklarının güzelliği kazandırır hayatıma anlam,
Sevmeyi bilmeyenler bırakmaz manidar aşkınla dolam.
Beni yare götüren yollarda menzil murad alamazsam,
İster ki felek küseyim kendime saçım başım yolam.

Ey sevgili yar!
Asaletin ve nur cemalin artırır hayata tutunma şevkimi,
Bir anlık somurtkanlığın alır beni benden, bozar keyfimi.
Sevdanın balta girmemeiş ormanlarında dolaşamazsam el ele,
Varlıklar içinde yaşarım yoklukları, kaybederim hevesimi.

Ey sevgili yar!
Sevda meclislerinde mahirce haspihalin ettirir gıpta,
Firak yoktur sevda yollarında sevgili yar ile olan hesapta.
Sevda tarlaları gerektiği gibi ekilip biçilmemişse,
Ne yaparsan yap, bereket olmaz kaldırılan hasatta.

Ey sevgili yar!
Tutarım sevda oruçlarını aşk ve şevkle sahursuz,
Yokluğunda soframdaki taamlarım olur yağsız tuzsuz.
Aşka giden meşakkatli yollarda yolcu isen,
Biter azıkların,artar hararetin kalırsın çöllerde aç susuz.
12/Haziran/2013