1
Yorum
0
Beğeni
0,0
Puan
1559
Okunma
Gökyüzü olsan,
Uçsuz bucaksız.
Alabildiğine mavi.
Üzüldüğünde,
nimet gibi yağsan üstümüze.
Kızdığında,
çaksan şimşeklerini gövdeme.
Sevindiğinde,
açsan o tertemiz gönlünü.
Karamsarlığında,
buluta boğsan her yeri.
Güldüğünde,
hava çok sıcak desek.
Yalnız kaldığında da,
çok soğuk.
Sen bir gökyüzü.
Ben ise sana bağlı,
sıradan insanoğlu.
Şiirin sahibi
Hesabınıza giriş yapın ya da yeni üyelik oluşturun.
Cevap Yaz