Semah’a kaldırdı, suskun gönlümü
Cemil Baba; dede olma yolunda
Vurgular, öğütler,bir kandil mumu
Hakikat dilinde, Türkü Dostlarım
/
Baklavacı Cemal, tuz katsa yenir
Her kelâmı haktır, başka ne denir?
İlham borcudur bu, sözle ödenir
Peteğin balında, Türkü Dostlarım
/
Mızrabı kuvvetli, Gakkoş Ramazan
Her mevsim bahardır, kovuldu hazan
Doya doya tattı, sözleri yazan
Sanki bam telinde, Türkü Dostlarım
/
Süleyman abimiz, türkü delisi
Ne sarayı vardır, ne de yalısı
Nağme deposudur, almış sülüsü
Seherin yelinde, Türkü Dostlarım
/
Necati bey, yoğurduğu acıdır
Dergâhta çiğ köfte, başlar tâcıdır
”Hem dinlemez - hem söylemez”; necidir?
Yüz makam halında, Türkü Dostlarım
/
Hüseyin abimiz, sâkiler başı
Demleyip çayları, yakar ataşı
Hele kızdırmayın, kondurur taşı
Dikenin gülünde, Türkü Dostlarım
/
Sığsa da gönlüme, kağıt yetmiyor
Dostlar çoktur, yaza yaza bitmiyor
Su akmazsa, taş unu öğütmüyor
Gür duygu selinde, Türkü Dostlarım
/
Ali Rıza Malkoç 26/01/2008 Bursa

Muhtelif türkü meclislerinde tanıdığım dostların bir kısmına
methiye olarak yazılmıştır.