KÖYÜM

Uzaklardasın benden çok uzaklarda,
Hasretin yakıyor içimi köyüm,
Kapanmaz yaralar açtın gönlümde.
Bitmiyor hasretin özlemin köyüm.

Yücedir dağların geçit vermiyor,
Kar borandır bahçelerin bağların.
Gök dağın, ak taşın, otlu yatağın,
Cennet’tir her yanı cennettir köyüm.

Kader mi diyelim bu ayrılığa,
Yenik düştük feleğin bu cilvesine.
Ayrı kaldık amca dayı halaya,
Çilemi diyelim, kader mi köyüm.

Kahve pınarından çok suyun içtim,
Eşimle dostumla sende tanıştım.
Köyün başı köprübaşı dolaştım,
Ne büyük sevdasın kalbimde köyüm.

Karşı harmanları mekân eylerdim,
Gençlik işte birde hava atardım,
Deli dolu sevdaları yaşadım,
Mecnuna döndürdün sen beni köyüm.

Bir gün olur bende toprak olurum,
Ecel şerbetini sende içerim.
Dostlarımdan helalliyim isterim,
Ecel haki kattır ben kulum köyüm.

SEBAHATTİN ARSLAN