Bazen olur ki hayat, anlamını yitirir
Keyif alamaz insan yaptığı hiç bir işten
Umursamaz dünyayı, ne alır ne götürür
Girdaba kürek çeker her şeyi salıp baştan..

Bazen insan doğuştan, acıya seçilmiştir!
Güle şakıyan bülbül ona inleyen olur
Yürek yakan damlalar semadan saçılmıştır
Acılar onu bulur, gelmezse arar bulur...

Bazen ölmez de insan, bir ölü gibi yaşar
Bir nefestir sadece ölüm-kalım arası
Artık pes etmiştir o, ne azalır ne taşar
Hatta içinden umar, gelse ölüm sırası...

Bazen derde düşer ki, derman mucize olur!
Yolunda iken hayat, tam çıkmış iken düze
Basit bir emareyle kötü bir teşhis alır
Beklemiyordun mu(!) der, işte ben geldim size...

Bazen öyle daralır,göğüs kafesi çatlar
Bilemez sebebini, tüketir onu bir his
İlaçlara sarılır lakin ikiye katlar
Vesveseler yaşatır şeytan denilen habis...

Bazen suç işler insan, bunu bilerek yapar
O an gözü dönmüştür, sonunu akıl etmez
Hatta ileri gidip küfür yoluna sapar
Pişman olur ve anlar, bu vebal burda bitmez...

Bazen rızkı daralır namerde boyun eğer
Telef olur mülkiyet, yangın olur sel alır
Emeğine terine verilmez kıymet-değer
Kaybeder tüm varını elleri bomboş kalır...

Bazen yapa-yalnızdır, eşi-dostu terk eder
Hüsranlara boğulur, sitem eder feleğe
İyi gün yarenleri kötü günde çark eder
Kimseye makbul olmaz, benzese de meleğe...

Bazen ani bir kaza yaşama sekte vurur
Kusuru olmasa da kendisi sakat kalır
Başına karlar yağar, yaşam pınarı kurur
O’nu es geçse ecel, sevdiklerini alır...
................

Bazen derdin cümlesi kulun üstüne akar
Geceye döner günü, dertlere çıra yakar
Tevekkülle sabreden hayata farklı bakar
Ne gelirse Allah’tan...Olmalı yine vakar!...

Bulem hatun, 4/9/2013 Antalya