Şimdi anılarda kalmazdı adın,
Gül diye dikene sarılma saydın.
Sen kendini kendin yaktın be kadın,
Namert sofrasına kurulma saydın.

Demiştim oyuna çabuk gelirsin,
Uçacağım dersin yolda kalırsın,
Ava cıkan avlanır derler bilirsin,
Düz ova da sende vurulma saydın.

Şimdi hiç ağlanma haydi yoluna,
Çok ağıt yakarsın gülün dalına,
Tasan senin olsun tak sol koluna,
İte merhem diye sürülme seydin.

Ben derim ki sevmek zor bir zanaat,
Seven insan eder zora kanaat,
Kim ne derse desin sende kabahat,
Keşke bu sözüme darılma saydın,

Ağır gelebilir sözlerim sana,
Bilirsin karışma diyordun bana,
Atardım mazini belki bir yana,
Dost bilip düşmanla görülme seydin.

Ozan Zekim derde sözüm biline,
Meyil verilir mi elin gülüne,
Nerde ıslanmış san orda siline,
Geri dönüp keşke yorulma saydın...

OZAN ZEKİ TUNÇ