Çakır keyif bir günün son demini yaşarken
Gecikmiş otobüsün arkasından koşarken
Yığın yığın damlalar caddelerden taşarken
Ne nefsime düşkündüm ne kalmıştım abaza
Yolumdan geçiyorken şöyle baktım es kaza

Çileler kenetlendi önce bir anlık durdu
Yıllanmış birkaç özlem göz göze köprü kurdu
Suya hasret vuslatım firkati çekip vurdu
Ne nefsime düşkündüm ne kalmıştım abaza
Ben çoğunu beklerken razı olmuştum aza

Delilik emaresi bir anda kana düştü
Yorgun bedenim kastı kollarım yana düştü
Yitik özlemlerimiz tüllendi cana düştü
Ne nefsime düşkündüm ne kalmıştım abaza
Göğsümü siper ettim fütursuz bir ayaza

Sonbahar sarısının kızıllığında mevsim
İnleyen manelerim üzerimde bol kesim
Fonda yeşil istasyon kartpostallık bir resim
Ne nefsime düşkündüm ne kalmıştım abaza
Sallanıp gidiyorken yoluma çıktı roza

Önce sola bakındık sonra da sağımıza
Çelik çomak oynadık indik toy çağımıza
Geldi bahar mevsimi gül diktik bağımıza
Ne nefsime düşkündüm ne kalmıştım abaza
Göz göze veda dedik erişirken bu hazza

06.03.2013 Kütahya