Günden güne eriyor vay benim hallerim
Pervane döner durur bu gönül kapı eşiğinde
Doksan dokuz ismini anar durur dillerim
Köz köz edip yatırdım kalbimin beşiğinde
Ayazında dondurur ateşinde kavurur
Rıza lokması ister ebedi dileklerim
Tükenmez arzularım yelden yele savurur
Nedamet gözyaşından taşıyor yalaklarım
Hayret nasıl duymamış bunca yıl kulaklarım

Gözlerimi kapadım avuçlarımı açtım
Ağarmış saçlarımla kara geceyi böldüm
Hüzün pınarlarından seccademle ben içtim
En sevdiğin kulların ismini önden saldım
Bağışla beni ya rab...! tut titrek ellerimden
Şu çırpınışlarımın sebebinde sen varsın
Bir kez üfürsen çıkar alevin küllerimden
Sen Rahman’sın Rahim’sin kimsesizlere yarsın
Yananlar sende sönsün, üşüyen seni sarsın

Sana gelmek istesem engel üstüne engel
Şu dağlarımın ardı arkası kesilmiyor
Zapt eylemiş emarem çengel üstüne çengel
Yalan dünyanın zehri içimde kusulmuyor
Bin türlü put Kabe’mi doldurmuşta taşırmış
Her köşede bir simsar türlü renge boyalı
Efsunlu sözlerinden kullar solmuş şaşırmış
Bizleri Resulünden ayrı koydun koyalı
Çekip gelsin ya Rab..! ya kendi yada hayali

Kim neyi inanırsa inansın karışmam ben
Her şeyin doğru yanı vicdanlarda saklıdır
Beni senden ayıran insanla barışmam ben
Ölçsün hak terazisi söylesin kim haklıdır
Ne haddime nasihat Bilal’in hali harap
Katlanmış günahları çözülmez ilmek ilmek
Dilenci oldu bu gün bağışlasın yüce rab…!
Nasibi olsun seher vakti kapısın çalmak
Ömrün son deminde huzura varıp gülmek

SIRLISES