Ah annecim
Zaman, mekan
Nedir onu da bilmiyorum

Tek bildiğim yalnızlık
Biliyor musun
Onu da hesabım sayıyorum

Ufukta hep hayalin
Derinlere dalıyorum
Hani derler ya
Canım anacım
Olsan da, bi anacım diye sarılsam
Ellerinden öpsen
Sonra ölsem

Hiç dokunmaz biliyor musun.

Zaman tedavi derler hep
Sadece tuz basmak mış yaraya
Unutmak hep gözyaşı
Ama unutmak sadece ölümle beraber


Yine ocağın dibinde
Çayım elimde
Giden yolcuları izliyorum
Puslu penceremden

Bir yılgınlık var üstümde
Bir karanlık yürekle,
Hani gidenler varya
Meğer sonra değerleniyor

Bağırasım geliyor

Anne ölsem kendime faydam yok
Yaşasam hep zarar
İsyan değildir, sadece kendime
Bir sıkasım gelir son nefesime

Ve yine yalnızlık her kelimede
Zaman ,

Ölenlerle ölünmüyor
Meğer biz önce ölmüşüz
Ağlayanımız da yok

Ve çölde bir kum tanesiyim,
Nerede eserse rüzgar,
Geçenin karanlığına doğru ilerlemekteyim

Bağırıyorum

Anne , canım annem
Seni çok özledim
Benden başka duyan yok

Yine karanlık ufuk
Yine gece ,
Dostum olmuş benim
Hep keşmekeş ve hep hece