Gözyaşımla yazmıştım
Sana bu mektubumu
Okumadan yırtmışsın
Duyduklarım doğru mu?

Bir kere okusaydın
Sana yazdıklarımı
Senin için kaybettim
Ben yoğumu varımı.

Hayallerim hep sendin
Düşüncelerim de sen
Nakış gibi işledim
Ben seni desen desen.

Sana ait olmayan
Hatıraları sildim
Ben dünümü unuttum
Seni yarınım bildim.

Dedim kendi kendime
Sensin kanadım kolum
Bundan sonra kuşkusuz
Sana çıkar her yolum.

Dedim ama ne fayda
Yollarım çıkmaz sokak
Yollarımı tıkadın
Yüreğim şimdi korkak.

Mektubumu yırtmışsın
Zarfı bile açmadan
Ben bu dertten ölürüm
Gönlümdeki saçmadan.

Yüreğime saplanan
Bu saçma senin saçma
Konuşmana gerek yok
Lütfen ağzını açma.

Beni çok fena vurdun
Hem de hiç acımadan
Allahından bul e mi?
Debelen dur durmadan.

Umarım hiç yar olmaz
Şimdi sana İstanbul
Artık belamı buldum
Dilerim ki sen de bul.

Ben küçük bir kasaba
Ve sen İstanbul de mi?
Sen bana yar olmadın
Allahından bul e mi?

Mehmet Ali Çıbıklı