Filistin gözlerinden
Kanlar akarken ayakuçlarına
Oruçlu dudaklarında ölüm birikirdi çocuk gülüşüyle
Emperyalizmin rüzgarlarında savrulurken saçlarımız
Güneş kopuyordu topraktan
Yıldız kayıyordu avuçlarımızdan
Şimdi
Hedik pişen kazanlarda gözyaşı

Ahhhhh

Sen filistinlim suryelim ıraklım evet sen dünyalım
Bizim buralarda aynı
Aynı salgına düşmüş hasta gibi
Ezilmişliğimiz
Aynı yöne esen rüzgârlardık

Kavruluyordu dudaklarımızda aynı ezgi

Yine bahar yapışacak eteklerimize
Değecek bir mavi tını yanacak özgürlük ateşiyle
Günahkardı gözyaşlarımız
İhanetten
Şimdi o çocuk gülüşler hep kanatlıydı

Yasaklar içinde büyür bir tutam sevgi
Aşkta vardı
Tutunurken kör kapılar ardından
Yanardık
Düşerdik
Vurulurduk devrik cümlelerde
Sen mavim
Büyürdün içimde özgürlük ateşiyle
Bir lokma ekmeğin emeğiydik
Kollarımız bacaklarımız koparken kör gözlerimizle bakıyorduk
Çekilen her işkenceye
Kaybolmuş birer yağmur damlasıydık şimdi
O
Çocukların günlüklerinde
Sadece
Düşünüyoruz......

Şiir ve yorum
Mahir ULAŞ