Zoraki sevişlerin hırıltıları gibi,
Söylerken hükmünü yitiren ismimi,
Karanlıklarda suskunlaşan gençliğimi,
Bir hiç uğruna heba ettim,
Şimdi sensizliği kokluyorum,
Hemşireler sarılırken koluma,
Ve gülümsediğimde garipsiyorlar,
İnsan ölürken mutlu mu olur diye,
Nerden bilsinler hayat hikayemi,
Otuz üç sene ayakta durup inadına,
Hayat sahnemde kim varsa üzdüğümü,
İstenmeyen bir adam olup aşkta,
En sevdiğimde öldürüldüğümü,
Anlatmamışlar onlara,
Sıkıdır kimsesizliğimin ağzı
Tüm sevdiklerim hançerlerken beni,
Bir tek onlar satmadı,
Aşk pazarında gündelik sevdalarda,
Bir tek onlar aramadı,
Yalnızlığıma sarılıp ağlarken,
Lazım değil artık bu satten sonra,
Can acıtanlarında, can acıtanlarında adı,
Ateş benim diyen bir ruha,
Yanmışın aşkınla pervane,
Ateş olsan kaç yakar bu cana,
Canımın ateşine can olmadıkça.

Sustum,
Kaç kadın düştü avuçlarıma,
Kaç şehvet can çekişti kuş gibi,
Bir bilsen senden başkasını sevmeyip,
İhaneti sürme diye gözlerime sürmediğimi,
Ama ben ne desem suç
Ne desem sana tüm hatalar benim,
Sen tek parmakla gösterirken kadınım,
Ben aslında ruhumun faili sensin,
Yüreğime sapladığınsa aşkın,
Ve ben hatırlıyor musun?
Benden çektiğin dudaklarında tadıp,
O bana layık gördüğün ölümü,
Ayaklarının altında kalıp,
Kana kana senin gözlerinde içtim.
Oysa sen kıyamazdın bana,
Oysa ben en değerlindim,
Şimdi gençliğim sevişirken yokluğunla,
Duyduğun gurur yine benim,
Unutma sen nasıl yaşıyorsan,
Bende öyle yaşıyorum sevdiğim,
Akisin benim.
Sen bensin.

BAKİ EVKARALI