Bilsem ki mutluluğun benim elimde saklı,
Yüreğine akarım, yeter ki sen mesut ol.
Gül cemalin görmeye saysan beni yasaklı,
Resimlere bakarım, yeter ki sen mesut ol.

İkram edip sunduğun zehir olsa yutarım,
Hücrelere kapanır, zindanlarda yatarım,
İstersen güneş olur doğudan da batarım,
Kâinatı yıkarım, yeter ki sen mesut ol.

Bir gün çık da gel desen yalınayak koşarım,
Okyanuslardan geçer, kıtaları aşarım,
İklimlere aldırmam, kutuplarda yaşarım,
Buzulları yakarım, yeter ki sen mesut ol.

Aslanları bağlarım çakalların yurdunda,
Dişlerini sökerim en azılı kurdunda,
Devlerle güreşirim Kaf dağının ardında,
Minderlere çıkarım, yeter ki sen mesut ol.

İdama sebep olsa söylediğim her cümle,
Düğün bayram yaparım aldığım bu hükümle,
Ve tetiğe basarım kalan en son gücümle,
Şakağıma sıkarım, yeter ki sen mesut ol.
F. CENGİZ