katibin sonlarında sarıldım yarıma
arifin san’tininde durmaya muktedir
belleğini tezkire et diyemem
dalgalarında törpülenme vaktim gelmedi daha
ariyet anıtlarını hatırlama saatim de
bilir misin?
ağıtların derisinde kaldı ati’m

mahzun gölgelerin güneşini boğçala
karların andıçlarını morartma
çocukların sorularında gülümsediğin an
genişler acıtan sükunetin
ayı sırtlayan içler varken
buğulanan sevdanın in/safiyetini
ele verir çan sesleri
darağacına asar bu/kalem ar kendini
hak’an elektriğinde el ele verilmiş ab_ı hayat

mervenin mektebini teneşir edin şimdi
çarçur etmeyin alın terinizi
dengesinde çıra yakmış sizi bekler
dalgalarınızı asın taze kundaklara
beyazlarda Aşkın A harfini gezen çizikler
kan’ser verir reva balıklarına
oysa;
bahşinin ekibinde güneşe açılmalı haykır’(ma)lar
hibe etmeli kemalini kasvetli rüzgarına..
biizni heyat..
yunus tapancı..