Mecnunum,aşk mahkumuyum boynumda ölüm fermanım.
İnfazım için ipimi çekecek celladımı bekliyorum.
Yüreğimdeki feryadımı kaleme döktüm.
Her cümlesi seni,her satırı vuslatı özletiyor.
Hüznün doruklarındayım sensiz dağlarda,
Heran aklımdasın,heran göz pınarlarımda,
Çaresizliğimi,Mecnunluğumu kimse görmesin diye,
Gözyaşlarımı yüreğime akıtıyorum.
Sineme çekiyorum yaptığım hatalarımı,
Kendime lanet etsemde bitirmez pişmanlığımı,
Kafamı duvara vuruyorum,yoluyorum saçlarımı,
Gelip görme halimi çok utanıyorum.
Yokmu,aşk mahkumunu affetmek sende,
Keşkeler ateş oldu yanıyor bedende,
Belki affeder dönersin diye,
Gece,gündüz senden haber bekliyorum.
Karanlığa düştüm sen gittiğinden beri,
Sensiz dünyam küçüldü bir mezar misali,
Gündüzüm gece oldu,güneş girmiyor içeri,
Gelirde nurunla aydınlatırsın diye bekliyorum.

Kırımlı