diskalifiye oldum bütün hücrelerimin kaşınan yarasında
bekliyorum kaleminin yüz çevirmeyen tarafındaki mürekkebini
sen sil ben ekle beni sil sen ekle mi olacak?
ve ’ler’ çoğulunu kullanma!
sahte kıyamet kokan ürküntülerinde
şeytandır bilesin ortak düşman..

çok gülersen çok susarsın kalbin kararır
çok ağlarsan çok sus(a)mazsın
için ferahlar güler yüzüne kim bilir?

sıska benliğimin durmayan atışlarında
sevilen sevildiğini bilir
seven sevildiğini bilmez mi?

bakışların içimden akan yağmurlarda dolaşır
ben senin bütün ikiliklerini sevdim
kıyasladım yüzünü yüzümle durmadan
ve en çok sevdim senin ben olan tarafını

zalimin kırılması maşasını çek üzerinden
bir yumrukta sen vur zülmüne
kaldırma uykudan kalkan fitneleri
lanetler yağmasın üzerimize uyandırdık diye

cebimde hakkın saç teli yok.
derinliklerden aldım sesimi
sen düşman üzerine yürüdün de ben kaçtım mı?

saf bağlanmış hücrelerin
bayramdır bugün bilesiniz bütün mescitlere

kaymak ilimleri tane tane sar sarı rengine
sandalından sefil yüreğim saklanmasın

uçurumdan yeni çıktım ya bağla beni
hakikat bildiğin ipine
ya da acıttım seni vur tekmeni

silahından kurşun vardır içimdeki senlerde
taşlanan bedenim cımbız ister hiç senelerde

acımaz mısın karekter dediğin karikatüre?
sen gönül kapını açtın da ben gelmedim mi?

elimin defterinde yazılan elif sayısı kadar sevdim
çoğulu bilmedim hepsini sevdim..

çok düşünmektense çok tasarruflu olmak daha iyidir..
çok terlemektense çok irdelemek daha kuvvetlidir
çok konuşmaktansa çok susmak daha iyidir
çok gülmektense çok ağlamak daha iyidir
büyük cesaret değil büyük korkaklık ister O’nun karşısında durmak...

yunus tapancı...