4
Yorum
3
Beğeni
5,0
Puan
1413
Okunma
Yalan bahar yeli, esti başıma
Gönül bahçelerim, virane döndü
Zamansız düştü kar, gönül dağıma
Bağrında çiçekler, zamansız öldü.
Hasret çekti gönlüm,yolunda gözüm.
Tükenmek bilmiyor, içimde hüzün.
Yüzüme bakacak, kaldımı yüzün.
Ateşe saldığın, yüreğim söndü.
Dört mevsim soluduk,aşk nefesini.
Baharım tükendi, hazana döndü.
Yakmıştık seninle, güz ateşini.
Ani esti rüzgar,zamansız söndü.
Deliyim divane, elimde resmin.
Baktıkça gözlerim şeytanı gördü .
Gülüyor çirkefçe, yalan gözlerin.
Kalbinde nefretten duvarlar ördü.
Arsız gülüşlerin, yakar canımı.
Boşuna harcadım, hep zamanımı.
Açıp da bir görsen,şu sol yanımı.
Karanlık içinde, zamana döndü.
Unuttum diyemem, yalan sevgini.
Duyarım ben halâ, hep hasretini.
Duvara çizdiğim,kalan resmini.
Seyrettikçe ömrüm,hazana döndü.
Erdinç SERT
5.0
100% (6)
Cevap Yaz