Ve yine derdim vurur, gecenin bir yarısı
Uzattığım ellerim, boşluklarda kaldı bak
Yürek acıya vurgun, renklerin en karası
Acıma hayat bana, acıma durmadan yak!...

Gözümü yumduğum an, önünde hatıralar
Mazi bugünü aldı,yokluğunla üzüldüm
Toprağı kucaklayan, bir can beni yaralar
Kalabalık içinde, köşelere büzüldüm!...

Seni sordum ben sana, sesin nasıl sessizdi
Yazı çoktan unuttum, bilmem kaç kışı gördüm
Yarınım da yoksun ki, hayallerde sensizdi
Gittiğin gün durmadım, umutlarımı gömdüm!...

Bir ömür tükeniyor, insanlar arasında
Derdimi anlatamam, utanır susar dilim
Kanım içime akar, can sabır yarasında
Bende gülerim elbet, içindeyken bir sal’ın!...

Yalnızlık kilit vurmuş, altın zincirinde pas
Seçmedi benden başka, çaresiz mi duruşum?
Al elimden al götür, bedeni ölüme as
Alıştım dünya sana, ne ilk ne son vuruşun!...


09/12/2012
Zehra BARDAKCI USLU