Bu kadar ızdırap işkence yeter
Gün yirmi dört saat özüm kanıyor
Hayatım geçiyor gün günden beter
Ciğerim yanıyor özüm yanıyor
Gözümden vaz geçtim sözüm kanıyor

Her gün milletime sövüyor düşman
İnsan yaşamaktan hayattan pişman
Hurdahaş olmuşum bir yerden düşmem
Ciğerim yanıyor özüm yanıyor
Her gün sürünmekten dizim kanıyor

Ekmek yok, pastayı bulanlar yesin
Korkuyor insanlar nasıl söz desin
Çok zaman yalvarır ölüm nerdesin
Ciğerim yanıyor özüm yanıyor
Yediğim tokattan yüzüm kanıyor

Evladı ayali kaybettik çoktan
Bunca ömür sürdük süründük yoktan
Artık bu sabrımız boşandı oktan
Ciğerim yanıyor özüm yanıyor
Kaybolan her şeye özüm kanıyor

Umutla çalıştık zaman bilmedik
Gözyaşı döktük yasla gülmedik
Çile çektik amma şükür ölmedik
Ciğerim yanıyor özüm yanıyor
Bu kem talihime gözüm kanıyor

Mustafa Göktekin