Aslında iyiyiz, hepimiz hem de hepimiz iyiyiz… Boynumuzu bükmeden yürüyebildiğimiz sürece iyiyiz, yani insan onuruna yaraşır bir yaşam sürdüğümüz sürece iyiyiz. İyi yemekler yediğimiz, ısınabildiğimiz sürece ve denize baktığımızda suyun bize iyi geldiğini düşündüğümüz sürece iyiyiz. Bir çiçeğin bizi gülümsetebilmesine seviniriz ve bir ağacın gölgesinde kestirebiliriz. Bir yastığa sığabildiğimiz ve anti depresansız uyuyabildiğimiz sürece iyiyiz.
Güçsüz bir hayvana acıyabilir, şefkat gösterebiliriz ve çaresiz bir dilenciye bozuk para verebiliriz. Biz tüm canlıları sevebilir en azında yaşam haklarına saygı duyabiliriz ve bir pet şişeyi yerden alıp çöp kutusuna atabiliriz.
Lakin kimsenin kötülüğünü istemeyecek kadar iyi durumda değiliz… Aslında tüm mesele bu, yoksa biz çok iyiyiz…