3
Yorum
0
Beğeni
0,0
Puan
887
Okunma
Ilık bir sohbet akşamında
karardı dünya
o kadar çok aydınlık vardı ki
hayatımda
başım döndü o anda
yüksekten düştüm
sessizliğin ortasına
kocaman bir karanlıkta
Artık sustun
çare olamadan bana
yalnızlık vurdu kıyılarıma
Dayanılmaz bir acı ile
seni istedi kalbim
Hüznün hasrete döndüğü
yanmış sonbaharda
Sararan yaprak gibi
döküldüm sokaklara
Savruldum
kalabalığın ortasında
bir sağa bir sola
Martılarla bir tutmuştum
kendimi yanındayken
ama benim kanatlarım yoktu
düştüm sen yokken......
vkeskin
Cevap Yaz