"Yok zaten sevdayı da haketmedim.
İçmişken en acı zehirleri katranından,
Maviymiş, yeşilmiş farketmez düşlerim...
Cevaplarını bildiğim sorulara ne gerek?
Ayrılıksa değişmez, kötü kaderim!
ben beceremedim seni unutmayı
En iyisi sen beni unut,
Unut sevgilim..."

Şiirini ilkönce bana göstermek nezaketinde bulunmuştu.Ben de onun yazdığı her mısraya karşılık bir mısra yazıp gönderdim.O ise (kalbinin güzelliğine yakışır bir şekilde) jest yapıp sayfasına eklemiş bu dizeleri.Ne diyeyimki şimdi sana?Yorumları da okuyunca...Herkes farklı bir şekilde almış ve yorumlamış şiiri.Şair,giden sevgilinin ardından dökmüştü yüreğini.Bense imkansız bir aşka yazdım sözlerimi...

Hani herkesin bir sevdiği vardır bilir misiniz?Siz ise yalnızsınızdır.Halbuki birşeyide yanlış yaptığınız yoktur ama...Yalnızlık kaderiniz gibidir.Kötü bir kader.İşte o zaman düşlerinizin ne renk olduğu farketmez.Maviymiş,yeşilmiş...

İçinizde fırtınalar koparda sukunetini bozmazsınız.En zor durumda bile gülümsersiniz.İnsanlar sizden güç alırlar da sizi yıkılmaz bir dağ sanar.Kafalarına takılanları size sorarlar,sanki siz herşeyi bilirmişsiniz gibi.Sizse kimsesiz bir çocuk gibisinizdir kendinizle başbaşa kaldığınız zaman.Ama ağlayamazsınız...

Doğru,sevdayı hiç haketmedim.Unutmayı da beceremedim.Keşke derim,kafamda bu kadar şey dolaşacağına...Diğerleri gibi olabilseydim.Beni sevip sevmediğini umursamadığım birisiyle olabilseydim.Bir araba veya bir takım elbise beni ben yapabilseydi.Yapabilseydi de bir çocuğun gözlerindeki mucizeyi göremeseydim.Keşke...

Yüreğine sağlık şair.
"Umarım gerçekleşir düşlerinde,
Hani nerede o çocuk gülüşlerim?"
Tebrikler...