Bıraktım sormayı sorgulamayı
önce kendimi izole edip
sonra dünyanın altını üstünü kurcalamayı
mizan sel yapmayı susmayı
olur olmaza konuşmayı
değer değmeze ağlamayı
sızısız mış gibi gibi oynamayı





En son ne zamandı dalgadan köpüklerle oynamak
nasıldı senelerce kırmadan kırılmak
yanarken yüreğimin ateşi
buz gibi bakmak





Bilmem seneler miydi içimde acıyan yer
suçu yıllara koyup ederlerimi avutmak neydi ki
en olmaza bağlayıp gözleri
es geçmek

Bıraktım diyorum
zira takati kalmadı acıların
göz alıştı dumana
el yoruldu uzanmaktan
bir kasım ortası ne yaz ne kış
ılık sonbahar tıpkı yıllanan senelerim gibi





Yeni hesap açıyor ömür
var mıdır bilmem tekrarı
koca bir yıl daha düşürdüm takvimden
ömrüm dediğim kayda değer birkaç anı
ve yüreğimden tutan dostlar
iyi ki varlar...