57
Yorum
54
Beğeni
5,0
Puan
3861
Okunma


Bir sürekli sızıyla yastıkta gece başım
Zonklarken bilemedim soludum yoğun zehri
Evlatlarım, konuğum; uyurken can yoldaşım…
Terk ettik gecesinde duyarsız koca şehri
Huzurlu bir kalb ile günde beş kez paklanan
Kırk defa başı yerde atanlar kırk bin takla
Körelen algılarla, zihindir bıçaklanan
Allah indinde sizi kim korur, hangi hakla
Oğlunun ve kızının son bulur mürüvveti
Vade tamam; son, kader; amenna, sözümüz yok
Sözümüz, sırtımızdan yığanlara serveti
Nasılsa sattıkları kömürden ölenler çok…
Ölüye can veremez tumturaklı nutuklar
Bu çağda ne kadar çok çöpten geçim sağlayan…
Acın halini bilmez göbekli, karnı toklar
Soğuktan titrer insan çoğu her dem ağlayan
Boş söz karın doyurmaz Azrail adres sormaz
Bu işe sebep olan kurtulur mu vebalden
Haram, akan bir seldir, çalınan cepte durmaz
Hisse çıkaran var mı düştüğümüz bu halden
Hesaptan kurtulmaya kimin yeter kuvveti
Kim sırattan geçirir sırtta dağca serveti
NİLÜFER SARP_________14.04.2012
.......
Şiiri güne taşıyan Kurulumuza, sayfama gelerek şiirimi okuyan bütün dost ve saygıdeğer şairlerime teşekkür ediyorum...
5.0
100% (58)
Hesabınıza giriş yapın ya da yeni üyelik oluşturun.