Zamanlarının büyük bir kısmını para kazanmak ve saklamakla geçiren insanlar sonunda, en çok istediklerinin satın alınamayacak şeyler olduğunu anlarlar.
Paylaş
// anladım büyümek öylesine bir şey avuçlarımı terk etmez çaldığım ney //
geçmişime ne zaman dönsem büyümeyen çocukluğumla duru saflığımla karşılaştım bilmedim adam gibi davranmayı ve öğrenmedim adam gibi duruşlar sergilemeyi üzerimdeyken memleketimin anadolu gözleri
ve her insan gibi ben de kayboldum bir zamanlar ne sesimi duyan ne cemalimi gören oldu
mazime ne zaman baksam oyunlar peşinden koşan çamurlara batan sabahı akşam eyleyen babasından korkan annesine güvenen küçüklüğümle tanıştım
// büyümeyen çocukluğumla adım şimdi şiir sakladığım coğrafyam dicle nehir //
(c) Bu şiirin her türlü telif hakkı şairin kendisine ve/veya temsilcilerine aittir.
Şiirlerin izin alınmadan kopyalanması ve kullanılması 5846 sayılı Fikir ve Sanat Eserleri Yasasına göre suçtur.
Büyümeyen Çocuk şiirine yorum yap
Okuduğunuz şiir ile ilgili düşüncelerinizi diğer okuyucular ile paylaşmak ister misiniz?
Büyümeyen Çocuk şiirine yorum yapabilmek için üye olmalısınız.