şiirin götürdüğü yerdeyim
yerim dar ve son durakta
içimde bir buruk(şuk)luk
yüreğimde eski sevdaların hüznü
bir bayram daha geçirmişliğim sevgimi barışımda gizli kılar belki
sanatın sahteliğine kapılıpta
okuduğun kadar yaz diyor yüreğim
okumaktan sıkıl (a)ma yazmaktan sıkılma diyor kalemime
yazmışlığım yaşanmışlığımda gizlidir belki de
seslerin telinde suskunluk bağlAr içimi
kaybetmişliklerin sesleri arasında
gizlenmişliği çelişki duygularında farkettirir hayat
saltanatın muhaliflerine diyecek yok
peki ya sevgiyi yarım bırakanlara
ya da dur
aldatayım sana
sonra vakur bir titreşim iner kalbime
beklerim bekleyemediklerime
kasvetli bir rüzgarın uğultusu
bozar sessizliğimi
kaç demiştim ya irkilmişlerden
öğrenilmiş çaresizliklerden
çarenin adını sevgi bırakanlara doğru
kapılıpta senin baharında erime diyeceğim var
ama sen sen değilsen ne işe yarar ki?
keyfin de sonu varmış keyifsizlikten
zerre kadar düşün en azından
deyimleri
atasözlerini
dengeleri
deyim yerindeyse dengesizleri...
tabi şiir yerindeyse
yunus tapancı