Aldanma sakın gurbetin havasına,
Çıkma yalnız tek başına uçarcasına,
Dinle bir gurbetten sılaya dönenleri,
Gurbetin kendisi bela demedim mi?

Kimi vurgun vurur utanmaz yüzler,
Kimi yoksul düşer ana babayı özler,
Yaş çıkmaz ağlamaktan ıslak gözler,
Gurbetin kendisi bela demedim mi?

Dersen sen gurbet bana köyüm sana,
Bu fikirle çıkarsan sen kalırsın yaya,
Gurbetten de dönmemek var sılaya
Gurbetin geceleri ıssız demedim mi?

Olsa paran çıkmazsın sen gurbet ele,
Aç sefil olursun sonra düşersin dile,
Dönmek istersen sende bir gün bize,
Gitme gurbet bırakmaz demedim mi?

Ne arayan olur ne de gurbette soran,
Hasta yatsan ne bakan nede su veren,
İnleyerek ölsen gurbette nede gören,
Gurbette sahipsiz kalırsın demedim mi?

Ne sandın kendini ey! Canım kardeşim,
Söylemediler mi sana ölüm var ölüm,
Gurbetin kendisi başlı başına da zulüm,
Mevlana gibi dönersin demedim mi?

İmrenme gökteki uçan göçmen kuşa,
İstersen şöyle bir uğrayı ver otogara,
Göz at sende görenli’min yazdıklarına,
Çaresiz kalıp düşersin demedim mi?

Tahir GÖRENLİ.10.12.1988