Sen çığ içindeki taneciklerin
Yuvarlanışından doğan,sağır bir gürültü
Ve gözlerden silinmiş ıssız bir kıyısın
Bazen aklın alamayacağı,karmaşık duygularla
Düşüncenin kıpkızıl ve bıçak gibi keskin sırtından
Bir ok gibi fırlayarak
Bir anda benliğinden sıyrılıp kopmak
Sarışın sokakların ağırbaşlı kaldırımlarında
Bayatlamış bir günün melankolisi olmak istiyorsun
Bazen bilinmeyen bir heyecanla sarhoş olup coşmak
Ve korkuyla yoğrulmuş mutluluklara doğru uçmak istiyorsun.
Oysa ben...
Sırrına erilmez vicdanıyla,affedici bir göğün altında
Barış tohumlarının,ak filizlerini
Senin kafatasından yüzülmüş gibi sarkan
Kan rengi göz perdelerine çakmak
Ve bir çağlayan olup dünyanın dört bir yanına
Akmak istiyorum.
Çünkü ben görünen ve dokunulan varlığımla varım
Yüreğine koca bir dünyayı sığdırmış,
İnsanlığımla insanım.

Faruk SAATÇI