Hakk divanı deyip sarılıp yazdım
Ne yazık yanılıp bilememişim.
Bunca yıl gönlüme çok çukur kazdım
Yine de her kini silememişim.

Gideri kalmamış hakkaniyetin
İnsanın taltıfı yalanmış meğer.
Anlamı yitikmiş iyi niyetin
Kötülük kılınmış en büyük değer.

Üzgünüm olana hemde çok fazla
Kırgınım kendime yanlış yapmışım.
Hiç aram yok iken baharla yazla
İklimi kış edip güzden sapmışım.

Kapatıp bahtını ak yazgılara
Kararttın diyorlar fuzuli yere.
Eyvallah etseydim yan çizgilere
Almazdım bu kadar yarayla bere.

Ruhumu iblise klonlayarak
Yaşamak gerekmiş anlamamışım.
Yarını şimdiden planlayarak
Cümleyi noktayla sonlamamışım.

Tedavülü bitmiş geçmez akçeyim
Mağlubum fenaya hak ettim bunu
Tahrife uğramış bozuk Türkçe’yim
Nasılsa okunmam! Deyiver şunu.

Hülasa hataymış doğruluk dersi
En büyük gerçeği yoğa saymışım.
Doğamın gereği olsada tersi
Sol şerit üstünde sağa kaymışım.

Farkı şu, doğruyla yanlış olanın
Birisi şah eder diğeriyse mat.
Yasemen cebinde var mı kalanın?
Kaybeden sen oldun budur hakikat.



Yasemen Akyürek

ANKARA

HAZİRAN 2009