Mutlu iken derdi çilemi yazar
Dertli iken küser elemi yazar
Susmuş ise kader kalemi yazar
Yeniden yeniden azar kalemim
Yaşını kurutur nazar kalemim..

Mısralar düşer yol açar ağıda
Söz utanır kalem naçar kağıda
Gönül sevgiliye seçer dağı da
Yare varan yollar uzar kalemim
Mürekkebe mezar kazar kalemim..

Bahtım kara idi aşka solmadın
İflahımı kesen yerde dolmadın
Olmadın kalemim israf olmadın
Derdim azmış gibi..Yazma kalemim!
Sözlerime yazık üzme kalemim..

Mevsimler değişir bahar gelmese
İklimin değişmez yüzüm gülmese?
Bir gece derdimi sorup bilmese
Kendini buluttan atar kalemim
Masamın üstünde yatar kalemim..

Salıp onsuzluğa bırakıp yitme
Can buldu yüreğim kenara itme
Seviyorum da yaz ,ne olur gitme!
Ne kitapsız mışsın! Etme kalemim
Son sözümü söyle, bitme kalemim!..

Çok seviyorum yaz, ölüme kadar
Ölümden sonraki dönüme kadar
Yaz be kalemim, halıma kadar
Ayaz Ankara’da az de kalemim
Yarinin ciğeri köz de kalemim ..

Öldü de kalemim, şiir öldü de !
Bu şiiri yazan şair öldü de !
Seher ağlamadı kahra güldü de!
Kaderimde varsa bozma kalemim
Çekil gözlerimden yazma kalemim..
Seheryeli