Şu sanal ortam sayesinde
Ne kadar da çok oldu arkadaşım
Ülkenin her bir yanından,her şehrinden
Canlarım var benim,can yoldaşlarım...
Gaziantep Garında vardır bir çalışan,
Adı Şeref’tir,arkadaşların en Şeref’lisi,
Hiç kızmadık birbirimize,hiç küsmedik,
Hiç ayrılmadık biz,hiç birbirimizden...
O beni bilir,ben de onu,saklımız yok...
Ayrımız yok,gayrımız yok birbirimizden...
Dedi bana da yazsana bir şiir,asayım duvarıma...
Olur dedim,söz yazarım bir şiir sana...
Şeref,can arkadaşım Şeref,şimdi nerdesin?
Ne yapıyorsun şu an,işte misin,yoksa evde misin?
Aç MSN.ni,göreyim seni,konuşalım biraz,
Kaç gündür göremedim ben seni,nerelerdesin?
Dedim ya işte,şu sanal ortam sayesinde tüm bunlar,
Yoksa ben nereden tanıyacağım,böyle bir arkadaşı?
O beni bilir,ben de onu,Şeref’lerin en Şeref’lisini,
Kömür gözlüm der bana her zaman,sen bir tanesin!..
sözümü tuttum şeref,bu şiirim sana armağan olsun
Gaziantep Garından gelen geçenler hep okusun...