Ben sensiz de yaşarım
Ama senle daha güzel yaşarım
Demiş ya üstad
Sen de bana demiştin
Ben sensiz yaşar mıyım bilmem ama
Hani olur da yaşarsam affet
Onun adı yaşamak olur mu acaba



Şair öldü
Kelimeleri kaldı geriye sana yazılan,

Öldü saki
Tüketilmemiş mezeleri kaldı masada
Sana hazırlanan,

Öldü aşık
Boş yanı kaldı yatağının başucunda
Sana ısıtılan,

Sonra bir fırtına koptu
Düştü düşler
Paramparça oldu,
Kırıldı parmaklarım
Soğuyup yanaklarının sıcağı uzağından.

Kimsenin olmadığı yerlerde kaldı yüreğim
Yalnız
Üşümüş
Kırık,
Sen ağlarken çiçekler soluyordu biliyorum
Benim sularım vardı seni yeşertmeye
Sen de bana açılmış koskoca bir dünya vardı
Ve birileri kapısını yüzüme kapadı,
Oysa ben sende çoğalıyordum
Sende büyüyordum
Sen bende mutlu oldukça
Sen benimle mutlu oldukça
Yüzüne gülüşler koydukça ben
Sen sevdikçe beni
Dünyayı büsbütün sana hazırlıyordum.

Dibe batasıya seviyorum seni
Allah belamı veresiye özlüyorum
Ve en acısı
Ve en acıtanı
Bu lanet olası
Tek başıma boğamadığım
Tek başıma yıkamadığım engellerin
Üzerime kanlı bıçaklı saldırması.




Neler oluyor
Sana
Bana
Dilimizde çiçekler açan
Yüreğimize yarınlar adayan
Seni sende ben
Bende beni sen yapan sevdamıza
Neler oluyor onca yaşanacaklara
Kim koparıyor çiçekleri kökünden
…
Seni düşünmekten kendime üzülemem ki ben

Gerekirse
Düşmeye de razı sen güleceksen
Sevdana devrimci yüreğim sende
Gerekirse durmaya da razı
Ben sen olmuşum
Vermişim kalemimi sana
İster kırar
İster yeniden yazarsın ellerinle.