Kaktüslerin arasından sıyırıp çıkar
yağmurdan inen izbelere saklanan gözlerini.

Çisildesin lakin fısıldamasın
sesizliğin manasında kaybolurken her bir öfken
Yırtılan mevsimin yakası
hesaplaşsın geçmişiyle
vur vuramadığın kadarına
alabildiğinin intikamından
şaha kalksın sancılanan gökyüzün.

Bir mühimseme varsa ötelerden kopardığın
yutkunma kus çiçeklerin en hasını
böğürtlenlere karışsın istiğfarların
hükmedemediğine emreden yalnızlığın başına sar hüzünlerini



Zamansız açan Nisan lara rest çek
yüklen ardına topallayan kötürüm geceleri
gez dolaştır dürüp büktüğün cebindeki kirli efkarları

Var oluşun her bir noktasına nüzul etsin yıkanmayı bilmeyen karartılar
baharların bekleştiği kapıları
tokmakla yüreğinle
hesaplaş kirlenmişliklerinde boğduğun umutlarla.


Duyumsanmayışlıklara inat
güverte çıkar mor şualardan
itirazına mızrak olan gök yüzünden
salkımları düşür sevdanın damarlarına
sürükle peşinden kimsesizliğin sitemlerini.


Sevinçlerini sakladığın küçük kutunda
her biri ayrı kapı açarken cihana
sen umutlan
umudunu yitirdiğin
imkansızlığın penceresinden
el salla selam et insanlığa

Ringe çıksın koridorlarında suizanın
harp kokuştuğu kanlı av mevsimi
tekrar etsin çığlıkların nefesinde
kesilirken naraları

Köhnelerin girdabına dal
ötelensin bırak zehir kokan sarmaşık çiçekleri
zerk ediyorken koca ummana yığılmışlıkları
sen berraklaş billur billur yüksel
alabildiğine sıyrılıp müsemmaya.


Yasemen Akyürek Ank