Elbet bir gün göçeceğim dünyadan.
“Zavallı Mehmet ölmüş”diyecekler.
Ama sapmadı dünyada gayesinden.
“Ahiretin sırrını bilmiş” diyecekler.

Kuran’da okudu, namazda kıldı;
Bazen ödümç verdi, borçta aldı.
Bazen çok gezdi, uykusuzda kaldı.
“Elli ikinci gecesi gelmiş” diyecekler.

Bazen kumara döktü işi.
Bazen iyi değildi gidişi.
Bazen aramazdı üçü beşi.
“Amelleriyle yalnız kalmış” diyecekler.

Arkadaşlarını sever, yaşardı.
Bazen kendi işine kendi de şaşardı.
Bazen uslu olup bazen taşardı;
“Dünyada ipin ucunu salmış” diyecekler.

Bazen inattı dinlemezdi sözü.
Bazen hiçbir şeyi görmezdi gözü.
Atatürkçülük doluydu özü;
“Şimdi O’da toprak olmuş” diyecekler.

Bazen hayıra verirdi parayı,
Bazen dost yüzünden alırdı yarayı.
Hiç kimseyle açmaz idi arayı,
“Bu dünyadan muradını almış” diyecekler…


_____Mehmet ASLAN____
Çardak,Söğüt Köyü-17.11.1977