bir sitem edeyim dedim canana
evvel bahar idim güz ettin canım
garezin ne bilmem acaba bana
tellerde anlamsız tiz ettin canım

acı hallerime geriden bakta
cansız hallerin kaldı kucakta
yanmayan odundum ben her ocakta
düştüm ocağına köz ettin canım

tüter hasretinden burnuma sıla
gözümü bürüdü keder kan bela
silemedim seni kalbimden hala
bastığın toprakta iz ettin canım

ben bu belaları elimle buldum
kara sevdan ile sararıp soldum
her adın anışta divane oldum
ağızdan dökülen söz ettin canım

her özleyişimde çostum çagladım
sensiz gurbet elde yürek dağladım
özlem acısı var gizli ağladım
aşkınla çağlayan göz ettin canım

al canımı diye bağrımı açtım
bi zaman başında zümrütten taçtım
hani her derdine çare ilaçtım
ateşte kavrulan çöz ettin canım

soktun yükseliyi onulmaz derde
bülbül gibi hep şakıttın seherde
mazimize çektin bi siyah perde
en sonu tabutluk bez ettin canım
en sonu kefenlik bez ettin canım

Osman YÜKSEL