Perde açıldığında oyun başlar
Seyirciler,
Sahne ve oyuncular
Aynı düzlem.

Salona hâkim keskin tavırlarıyla başlar
Aktris
En önde oturan seyircilerin arasında birkaç bayan
Görüntüde hep aynı fon, her yer kırmızı.

Çiçeklerle çevrilmiş sahnenin ön yüzü pırıltılı
Yerlerde bir avuç toz
Kelimeleri toplayacak yok mu?
Yüzlerde maske susaklı oyuncular.

Müzik sarnıçlardan aşağı,
Aşk nağmelerin de gizli
Birkaç kesik bakış
Suratlarda aynı ifade, masum vaziyet!

Sürekli tekrarlanan cümleler
Bağrışmalar, suskular, hiddetli söylem
Bir an duraklamanın ardından!
Aklımdayken söylemeliyim! öyle güzelsin ki.

Rolünü kimseler beceremezdi
Sen gibi oynamaya
Takıldım gözlerine
Aynı anda dudaklarından dökülen bir tanem.

Vodvil
Birkaç ufak duraksamalar dışında
Olanca akışıyla süregeldi.
Şaşırtan olmadı lakin
Farkında olmadan bir sürü hata.

Kimileri alkışlar
Kimilerinde sadece hele zan
Sürekli akan zamanın içinde
Kim istemez ki, hep aynı olsun galeyanlar

Tek p e r d e oyun
Yarım kalmış bir hayatın içinde
Ufacık bir ayrıntı da olsa
Konusu belirgin
İçinde malum duygular...

Hiç bitmeyen, paylaşılamayan
Eskiden beri süregelen
Aşk var.

Sami Arlan