Gittin elden, çeşme i hayvanım,(1)
Zira gittin, ücra kaldı yanım.
Gittin elden, ey servi revanım,(2)
Zira gittin, ücra kaldı yanım.

Dolduramaz kimse hiç orayı,
Alamaz katımda ilk sırayı,
Onmaz yere sardın bu yarayı,
Zira gittin, ücra kaldı yanım.

Açmaz oldu ne gül, ne bir çiçek,
Ver bir bade, pak elinden içek,
Ver ilacım, sensiz tez elden göçek,
Zira gittin, ücra kaldı yanım.

Şu halimden kimse idrak etmez,
Nice derdim beni hiç terk etmez,
Arsız sevdan beni hiç erk etmez,
Zira gittin, ücra kaldı yanım.

Girdap eder, mütemadi başım,
Geçmez oldu, boğazımdan aşım
Ol dedim de olmadın yoldaşım,
Zira gittin, ücra kaldı yanım.

Anlamadın şu halimden ZEHRA,
Vurdun beni ta kalbimden ZEHRA,
Ah ani gittin elimden ZEHRA,
Zira gittin, ücra kaldı yanım.

KÜÇÜK OZAN(CML DMR)
AĞIT’TAN

LÜGATÇE:
ÇEŞME İ HAYVAN: Abı hayat çeşmesi.
SERVİ REVAN: Düzgün vücutlu sevgili